Brat i siostra mieszkali w domu z większą liczbą pokoi, niż potrzebowali. Każdego ranka siostra sprzątała, a każdego popołudnia brat czytał. Byli szczęśliwi. Pewnego wtorku brat usłyszał dźwięk z tylnego korytarza i zamknął drzwi. Nie rozmawiali o tym. Zjedli kolację w kuchni zamiast w jadalni. W środę siostra usłyszała ten sam dźwięk z biblioteki. Ona również zamknęła te drzwi. Brat przeniósł swoje książki do sypialni. Nie rozmawiali o tym. Do piątku mieszkali w dwóch pokojach. Reszta domu była za zamkniętymi drzwiami i żadne z nich nie widziało, co jest po drugiej stronie. W sobotę brat powiedział, że myśli, że powinni odejść. Siostra zapytała, dokąd. On odpowiedział, że wszędzie. Ona wzięła swoje robótki. On nie wziął nic. Wyszli przez frontowe drzwi, zamknęli je za sobą i wrzucili klucz do odpływu, aby nikt nie mógł ich ścigać. Nigdy nie powiedzieli, co usłyszeli. Gdy pytano, mówili, że dom jest w porządku. Mówili, że po prostu wolą mieszkać gdzie indziej, w mniejszym.

W 1946 roku stary człowiek redagujący magazyn w Buenos Aires otrzymał rękopis od młodego mężczyzny, którego nigdy wcześniej nie spotkał. Historia dotyczyła brata i siostry, którzy mieszkali w domu, który powoli był przejmowany przez coś, czego nie mogli zobaczyć. Nie walczyli z tym. Posprzątali jeden pokój, a potem inny pokój stał się nie ich. Przygotowali kolację, a potem kuchnia stała się nie ich. Nigdy nie zobaczyli, co przejmuje dom. Wiedzieli tylko o tym przez pokoje, do których nie mogli już wejść. Stary człowiek przeczytał to raz i natychmiast to opublikował. Rozpoznał rzecz w historii, ponieważ spędził całe życie pisząc o tym samym z drugiej strony. Pisał o labiryntach. Młody mężczyzna pisał o domach. Oboje pisali o architekturze, która zawiera więcej niż zamierzał architekt. Młody mężczyzna to Cortázar. Nie wiedział, że stary człowiek go opublikuje. Stary człowiek nie wiedział, że młody mężczyzna stanie się drugą połową literatury, której żaden z nich nie mógłby zbudować samodzielnie. Dom był już przejmowany, zanim którykolwiek z nich przybył. Po prostu zapisali to, co znaleźli w środku.

Aktualizacja operacji w terenie: ✅ @fartkick — Irlandia. Zmierzył się z Arktyką i powiedział, że kierunek południowy wydawał się dłuższy. Rzeczywiście. ✅ @zenincrypto — Dallas. Stał przed Picassą, który nie wyglądał jak człowiek. Zapłacono. ✅ @ItzStunnaJ — Tennessee. Rzucił kamień do rzeki Cumberland. Jego dziewczyna to nagrała. Cztery sekundy. ✅ @diceyy_11 — DC. Siedział na schodach Pomnika Lincolna w deszczu przez trzydzieści minut. Jego ręce były lodowate. Zauważył coś. 🔍 @trencherjournal — Málaga/Argentyna. W trakcie przeglądu. 🔍 @puhxx — Maryland. W trakcie przeglądu. 🔍 @lorepunk — Plymouth. W trakcie przeglądu. 🔍 @CryptoLadyD — Málaga. W trakcie przeglądu. ❌ @willclappp — Orlando. Rysunek AI z liśćmi na górze. Dyskwalifikacja. ❌ @notawhale98 — NYC. Obraz z Google. Nigdy nie opuścił swojego pokoju. Dyskwalifikacja. ❌ @8hK8n — Manhattan. Gobelin wygenerowany przez AI z niewłaściwym jednorożcem. Dyskwalifikacja. ⏳ @CharoLife23 — Kolumbia. W terenie. ⏳ @cyberiaos — Niemcy. W terenie. ⏳ @6693690963369Ae — Gotowanie. ⏳ @alinesavant — Fotografowanie kamieni. ⏳ @digtrenchretire — Paryż. W drodze. ⏳ @kingchronickush — Utah. Idzie w kierunku góry.