1946'da Buenos Aires'te bir dergiyi düzenleyen yaşlı bir adam, hiç tanımadığı genç bir adamdan bir el yazması aldı. Hikaye, göremedikleri bir şeyin yavaş yavaş ele geçirdiği bir evde yaşayan bir kardeş ve kardeş hakkındaydı. Buna karşı çıkmadılar. Bir odayı temizlediler, sonra başka bir oda onlara ait olmadı. Akşam yemeği pişirdiler ve sonra mutfak onların olmadığı için değişti. Evi neyin aldığını hiç görmediler. Artık giremedikleri odalardan bunu biliyorlardı. Yaşlı adam bir kez okudu ve hemen yayımladı. Hikayedeki şeyi tanıdı çünkü hayatı boyunca aynı şeyi diğer taraftan yazarak geçirmişti. Labirentler hakkında yazdı. Genç adam evlerden bahsetti. İkisi de mimarın amaçladığından daha fazlasını içeren mimarlık hakkında yazıyordu. Genç adam Cortázar'dı. Yaşlı adamın onu yayımlayacağını bilmiyordu. Yaşlı adam, genç adamın, ikisinin de tek başına kuramayacağı bir edebiyatın diğer yarısı olacağını bilmiyordu. Ev, ikisi gelmeden önce zaten ele geçiriliyordu. İçinde bulduklarını sadece yazdılar.